Yer çeker, dansçı uçar

Tarih: Pzr Şub 18, 2007 2:25 pm

'Gizmo' ve 'Crash', İzmir'de arkadaşlarından özenip dansa başlamış, parklarda günde bazen 10 saat kendi başlarına çalışarak akrobatik yeteneklerini geliştirmişler.

Biri ilkokul mezunu diğeri lise. İkisi de sokaktan geldi. 'Nike Just Play Cup 2002'de 6 bin kişi onları ağzı açık izledi. Dansla 'tedavi olan' Break Angels'ı daha çok seyredeceğiz

19/01/2002 (144 kişi okudu)

MELİS DANİŞMEND (Arşivi)

İSTANBUL - İkisi de sokaktan geliyor. Kendilerini 'elinde teyple dolaşan sokak serserileri' olarak görenlere verdikleri cevapsa Nike Just Play Cup 2002'de iki kupa, 1'er milyar lira para ödülü ve Nike Türkiye Takımı'na girmeleri.
İsmail Özkılçık ve Caner Yiğit, dans ve basketbolu birleştirerek, Mydonose Showland'de yapılan Nike Freestyle turnuvasında hem 'grup' hem de 'turnuva' birincisi oldu.
İkisi de İzmirli ve 19 yaşında. Caner, namı diğer 'Crash', ilkokul mezunu. İsmail yani 'Gizmo' ise lise mezunu ve konservatuvara ya da spor akademisine girmek istiyor. İkili, turnuvayı, öncesini ve sonrasını anlattı:
İstanbul'a ilk defa mı geliyorsunuz?
Gizmo:İlk kez, Nike'ın sayesinde. Gerçekten güzel bir yer. Ve herkesin dediği gibi bir şeyler olmak için İstanbul'a gelmek gerekiyor.
Nerede başladınız dans etmeye?
Gizmo:Şu anda askerde olan bir arkadaşım, 'Exit' diyoruz, Cavit adı, onun sayesinde oldu. Bizim olduğumuz yerde bir park açılmıştı. Orada takılmaya başladık. Arkadaşım bayağı popülerdi, ortamda. Oradan heves ettim, kabiliyetliydim de. İyi olanlar kendileri salon açıyordu. Orada sürdürüyorduk çalışmaları. Sonra Hürriyet Parkı'nda altı ay yalnız çalıştım.
Neden futbol değil de basketbol kategorisini tercih ettiniz?
Crash:İzmir'de arkadaşlarla hep basketbol oynuyorduk. Aslında ben futbol da oynadım iki sene. Basketbol daha cazip geldi.
Gizmo:Ben zaten ortaokulda DSİ'de oynuyordum. Kaptandım. Hevesim vardı. Spor dallarını çok seviyordum. Atletizm, koşu, uzun atlama, tekvando, jimnastik... Ama en zevk veren bana, haz duyuran, break dansdı. Hem spora benziyor, hem de müziğin akışıyla rahatlıyorsun.
Yarışmaya nasıl hazırlandınız?
Crash: İki hafta kala hazırlanmaya başladık. Gerçekten bizim için çok zor oldu. Arkadaş (Gizmo) telefonu falan sattı.
İkincisine de ne yapıp edip borç morç aldık. Çalıştık ve hak ettiğimizi aldık sanıyorum.
Figürleri kendiniz mi buldunuz?
Gizmo: Şimdiye kadar bütün her şeyi kendimiz yaptık. Başımızda hoca yoktu.
Crash: Tabii. Bu bizim yaratıcılığımız.
Ne tür müzikler dinliyorsunuz?
Gizmo: Diyorlar 'break dansçılar hiphop'tan hoşlanır' ama öyle değil. Moda parçaları biz de seviyoruz. Destiny's Child, Sisqo... Herkesin sevdiği parçalar. Biz farklı değiliz yani dışarıdan görülen gibi değiliz. Cahil değiliz, oldukça da kültürlüyüz.
'Hayatımız değişecek, bekliyoruz'
Birinci olunca hayatınız değişti mi?
Crash: Şu an değişmedi ama değişecek gözüyle bakıyor ve bekliyoruz.
Gizmo: Biz bunu daha önce de yapıyorduk ama Nike bize el ayak oldu. Artık Nike'la ilgili bütün organizasyonlara biz çağırılacağız.
Kaç sene sürecek?
Gizmo: Bir senelik sözleşme imzaladık. Devamı gelir herhalde. Bırakmayı düşünmüyoruz. Hayat tarzı gibi bir şey oldu bu. Bunu hissetmeyince, bir bas duymayınca, hareket yapmayınca rahatsız, huzursuz hissediyoruz kendimizi, sinirli oluyoruz.
Kahveye gidip kavga

eden tiplerin hepsi bunlardan dolayı... Geçimsizlik, her şey sıkıntı. Kavga, dövüş oluyor. Ama biz, bu sorunlarımız olduğu halde kendimizi düzeltiyoruz. Psikiyatrımız gibi oldu dans. Bizi rahatlatıyor.
Break Angels, açılış ve organizasyonlar için özel gösteri de yapıyor.

Tel: 0544 545 15 20

'Ben bensem, dans yüzünden'
Size 'serseri' gözüyle bakan var mı?
Gizmo: Tabii. Mesela ilk senemde,
İzmir Fuarı'nda belediyenin standında şov yapıyoruz. Belediye bazı imkânlar sunacağını söylemişti. Belediye meclisine gittik.
Muhabbetler hep aynı muhabbetler. Bilmiyorlar, cahiller diyebilirim. Ve bunlar mecliste olan kişiler. Orada konuşulanlar, yok 'Siz alıyonuz kolunuza teybi, geziyonuz sokaklarda, serseri serseri...'
Ben kahveye gitmiyorum, böyle işlerle ilgileniyorum. Ben dansa başlamadan önce, incecik, kısa boylu bir şeydim. Şu an fiziğime de güveniyorum. Diyorum ya, dansa başladım, kendimi buldum. Ben bensem, dansım yüzünden. Caner de öyle. Gerçekten insana yaşamdan ders veriyor.
Hiç yaralandınız mı?
Crash: Tabii, ufak tefek oldu. Alışana kadar her insanın başına gelir.
Anne babanız endişeleniyor muydu?
Gizmo: İlk başlarda endişeleniyorlardı ama şu anda gurur duyuyorlar. İnsan isteyince gerçekten başarıyor. Sokakta da olsa. Benim üç sene oldu, Caner'in de iki sene ve çok çalıştık. Günde 10 saat çalıştığım olurdu ama zevk alıyordum. Önceden problemlerim vardı. Psikiyatriste gidiyordum, saçlarım dökülüyordu, olmadık yerlerde sinirleniyordum. Bunlar nasıl gitti bilmiyorum.
Crash: Zaten önemli olan, 'yanlış' diyenlerin
şimdi yanıldıklarını anlamaları.

Alıntı ...